สะสมแล้วปั้นเอาไว้

posted on 18 Feb 2013 21:52 by ohmsiri directory Lifestyle, Diary, Idea
 
 
 
 

ธรรมชาติของมนุษย์คือการอยู่รอดภายใต้การแข่งขัน มีใครหลายคนเคยบอกและธรรมชาติชี้ให้เราเห็นว่าแนวทางการดำเนินของสิ่งมีชีวิตที่เรียกว่า “มนุษย์” เป็นเช่นนั้น

ผมเคยได้ยินสปอตวิทยุของผลิตภัณฑ์ยี่ห้องหนึ่ง เขาบอกว่าบนโลกใบนี้ที่เรากำลังสูดหายใจอยู่ในทุกวันนี้  แม้เราจะไม่ได้เป็นที่หนึ่งของการสอบ การทำงาน การได้รับคำชื่นชมหรืออะไรหลายๆ อย่าง แต่เราทุกคนที่เกิดมาบนโลกนี้ล้วนเคยเป็นที่หนึ่งมาแล้วจากการแข่งขันกับคู่แข่งกว่าหลายพันธุ์ล้านตัวอย่างสเปิร์ม  หากนึกภาพไม่ออกลองนึกถึงภาพมุมสูงที่คุณกำลังมองจากสะพานลอยช่วงอนุเสาวรีย์ชัยสมรภูมิในยามเย็นที่มีทั้งนักเรียน นักศึกษาและคนวัยทำงาน ยืนรอรถเมล์ที่กำลังเทียบชานชลาและวิ่งตามเพื่อที่จะได้ขึ้นรถและมีที่นั่งก่อนที่จะถึงที่หมายปลายทาง หากไม่อยากลำบากในช่วงรถติด!

นี่คือภาพที่ชัดเจนพอๆ กับการแข่งขันตอนที่เราหลายคนยังเป็นอสุจิล่องลอยเข้าหารังไข่ ไม่ต่างอะไรกับมนุษย์หลายคนวิ่งขึ้นไปอ่อกระจุกอยู่ที่ประตูรถเมล์

การแข่งขันของมนุษย์ค่อยๆ พัฒนาไปเรื่อยๆ ตามวิวัฒนาการของยุคสมัย

ปัจจุบันเราแข่งกันเรียน แข่งกันกิน แข่งกันรวย แข่งกันโชว์สถานะ แข่งกันเปรียบเทียบชนชั้นจากสถาบันการเรียน วัตถุที่ประดับกาย และบางองค์กรก็มีวัฒนธรรมต่อการสร้างชนชั้นของมนุษย์ให้เกิดช่องว่างทางความรู้สึกและพฤติกรรมกันไป

ทุกวันนี้เต็มไปด้วยการแข่งขัน

เรากลัวความผิดพลาด เรากลัวความผิดหวัง ความยากจน จนอยากประสบความสำเร็จเร็วๆ ด้วยยุคสมัยที่เปิดกว้างมากขึ้นจากเทคโนโลยีและความสามารถของมนุษย์ในยุคนี้ ทำให้เราเห็นตัวอย่างจากการเป็นวัยรุ่นร้อยล้าน พันล้าน มากขึ้นเรื่อยๆ สังคมมีบุคคลที่มีอิทธิพลต่อการสร้างแรงบันดาลใจต่อการมุ่งไปข้างหน้าเพื่อประสบความสำเร็จเพื่อคุณภาพชีวิตที่ดีขึ้นและเกิดการยอมรับในกลุ่มสังคมในวงกว้าง

ทุกคนล้วนอยากมีตัวตนอันเป็นที่รู้จักในวงกว้างผ่านคำว่า “ประสบความสำเร็จ”

การเรียนเป็นอีกปัจจัยหนึ่งที่จะเป็นการเพิ่มโอกาสต่อการมีชีวิตที่ดี ผ่านหน้าที่การงานและเงินเดือนระดับสูงพร้อมกับตำแหน่งที่ดี แต่หากการเรียนปัจจุบันคือ การเป็นบันไดเพื่อก้าวขึ้นไปหยิบฐานเงินเดือนที่สูงกว่าและปล่อยความรู้ที่เคยสั่งสมไว้ละลายไปกับกาลเวลา

เป้าหมายของการเรียนบางคนก็ไม่เหมือนกัน

ผมเคยอ่านบทสัมภาษณ์ของ อาจารย์เสกสรร ประเสริฐกุล  ท่านบอกว่า ท่านมักจะสอนนักศึกษาในระดับปริญญาตรีเพราะเป็นพื้นฐานที่จำเป็นต้องเรียนเพื่อความเข้าใจและระดับปริญญาเอก เพราะว่าคนที่จะมาเรียนในระดับนี้ มันใช้เวลาในการศึกษานาน เท่ากับว่าเขาอุทิศตนต่อการเรียนรู้แล้วในระดับหนึ่ง ส่วนปริญญาโทท่านไม่อยากสอน เหตุผลเพราะโดยมาก มักมาจากการมีวัตถุประสงค์เพื่อการเงินบ้าง การเข้าทำงานบ้าง ไม่ได้มีเหตุประสงค์ที่จะมาศึกษาเอาความรู้เป็นหลัก

ผมอ่านเนื้อหาผ่านความคิดของท่านแล้วก็สะอึกเหมือนกัน เพราะสังคมโดยมากมักมีแนวทางไปแบบนั้น การเรียนสมัยนี้มันแลดูเอื้ออำนวยต่อการเรียนสมัยก่อนเยอะ บางคนมองว่าการศึกษาเป็นเชิงพาณิชย์ไปแล้ว แต่บางครั้งมันก็ขึ้นอยู่กับนโยบายของผู้รับผิดชอบของโครงการนั้นๆ ไป

อาชีพ หน้าที่และการเงิน ล้วนเป็นปัจจัยที่คนรุ่นใหม่ ล้วนห่วงใยเพราะสิ่งเหล่านี้ล้วนเปรียบเสมือนหน้าตาทางสังคม

“อยู่เมืองกรุง...ชีวิตต้องป๊อบ” เป็นประโยคที่ผมอ่านกี่ทีมันก็โดน

การแข่งขันมันสะท้อนตั้งแต่การแต่งตัว ไปสู่วัฒนธรรมการกินและอุปกรณ์สื่อสารอย่างโทรศัพท์มือถือ

หากมองภาพรวม เราจะเห็นได้ว่า อุตสาหกรรมของการขายเสื้อผ้าแฟชั่นเติบโตขึ้นมากและมีหลายคนกลายเป็นผู้ประกอบการขายเสื้อผ้ากันเป็นดอกเห็ด เพราะได้เงินดีและมีผลกำไรเร็ว แถมมีเวลาที่จะไปบริหารทำอะไรอย่างอื่นได้ตามความสนใจของตัวเอง จะแต่งตัวอย่างไรก็ได้ที่ไม่ต้องมีกฎเกณฑ์มาครอบงำ แนวทางอีกอาชีพหนึ่งคือ การเป็นอาชีพอิสระก็เริ่มขยายตัวมากยิ่งขึ้น โดยเฉพาะกลุ่มคนอายุตั้งแต่ 22 ขึ้นไปหรือเด็กจบใหม่ที่มีประสบการณ์ทำงานมาสักระยะหนึ่ง การแข่งขันไม่ได้อยู่ภายในออฟฟิศเสียหมดแล้วแต่อยู่ที่การช่วงชิงลูกค้าจากอาชีพอิสระที่คนรุ่นใหม่หลายคนเริ่มงัดความสามารถพิเศษและความรักต่อการทำงานนั้นออกมาใช้อย่างชัดเจนมากยิ่งขึ้น แม้ในสายตาผู้ใหญ่อาจมองว่ามันไม่มีความมั่นคงเอาเสียเลย แต่มันก็คือการแข่งขันรูปแบบหนึ่งที่แสดงออกผ่านตัวตนที่แท้จริงของคนยุคนี้มากขึ้นในบางส่วน อีกเหตุผลหนึ่งคือการสร้างผลกำไรได้อย่างตามอำเภอใจ ภายใต้การบริหารการจัดการตัวเองซึ่งต้องอาศัยความขยันและฝีมือเข้าช่วย

การแข่งขันฟังแล้วดูเป็นเรื่องที่เหนื่อยเอาการแต่เราก็หลักเลี่ยงไม่ได้ที่จะต้องแข่งกันต่อไป ยิ่งสื่อมีการออกมาสร้างให้ประชาชนรับรู้ต่อปี 2558 อีก ทำให้หลายคนต้องไขว่คว้าเพิ่มทักษะด้านภาษาหรือสิ่งอื่นๆ เพื่อรองรับต่อการเปิดประเทศ

การแข่งขันจริงๆ แล้วยังมีอีกหลายด้านที่เรายังไม่ได้พูดถึง แต่นี่คือภาพรวมที่ผมเห็นต่อสภาพสังคมรอบข้างรวมถึงเพื่อนหลายๆ คน ที่กำลังมุ่งไปสู่เป้าหมายที่วางเอาไว้ต่อการมีชีวิตที่ดีภายใต้การแข่งขัน

การแข่งขันในตอนนี้ คือ การเอาตัวรอดจากการใช้ชีวิตที่เป็นอยู่ให้ไม่ลำบาก กับการแข่งขันเพื่อแสดงตัวตนออกมาให้สังคมและคนรอบข้างสนใจ ผมคงบอกไม่ได้แน่ชัดว่าแบบไหนดีหรือเหนื่อยกว่ากัน เพราะเชื่อว่าโดยพื้นฐานมนุษย์ไม่อยากล้มเหลวและต้องการความสนใจจากสังคม มีใครบ้างไม่อยากได้รับคำชื่นชมและไม่อยากกินอาหารดีๆ

ยุคก่อนเราอาจมีคนดีมากกว่าคนเก่ง แต่ตอนนี้เราอาจมีคนเก่งมากกว่าคนดี!

ยุคสมัยกำลังเล่นตลกกับสังคม จนตอนนี้เราอยากได้ทั้งคนเก่งและคนดี

คนเก่งที่สามารถทำเงินได้มหาศาล มีบ้านขนาดใหญ่ มีรถหรูๆ ขับ มีความสุขทางทรัพย์สินที่เพียบพร้อมจิบไวน์ไปพร้อมกับอากาศและมลพิษของโลกที่กำลังร้อนขึ้นและปริมาณคนตกงานเพิ่มขึ้นซึ่งคนเหล่านี้อาจเป็นคนดีที่ไม่มีโอกาสต่อการประสบความสำเร็จในหน้าที่การงาน เพราะเราถูกแบ่งระยะห่างจากความเป็นอยู่และโอกาสในสังคมเยอะเกินไป การแบ่งระยะห่างอาจหมายความว่ามีการเล่นพรรคเล่นพวกหรือการเปิดโอกาสและช่องทางต่อชนชั้นและกลุ่มรักษาผลประโยชน์เข้าไปในสังคมเดียวกัน

ผมมานั่งย้อนคิดกลับไปว่า การแข่งขันนอกเหนือจากการแข่งกันเรียน แข่งกันรวย แข่งกันโชว์สถานะและวัตถุกันแล้ว เราควรจะแข่งกันสะสมรูปปั้นของเรากันสักชิ้นหนึ่งก่อนตาย โดยที่ไม่จำเป็นต้องให้มีเมนูซ่ามาสาปให้เราเป็นหินภายใต้ความเกลียดชัง แต่มันควรเป็นการสาปภายใต้ความเคารพและความรักมากกว่า

คุณค่าของการแข่งขันต่อการใช้ชีวิตให้ประสบความสำเร็จมันควรจะอยู่ตรงนั้นหรือไม่...

อาจเพราะภายใต้กระแสที่มีแต่การแข่งขันต่อระบบทุนนิยมและความป๊อบของชีวิตและความคาดหวังต่อการมีตัวตนของหลายชีวิตที่ต้องการเป็นอยู่

ไม่รู้ว่าการสะสมแต้มการแข่งขันในบางโอกาสก็เหมือนเราดำเนินชีวิตไปเหมือนกับ การเลี้ยงทามาก็อตจิ, ตุ๊กตาบลาย์และเฟอร์บี้ ที่วันหนึ่งมันก็หายไปเมื่อวันและเวลาเหล่านั้นมันไม่ใช่ของพวกมัน

แต่แปลกดีนะครับ ที่การแข่งขันในชีวิตของบุคคลที่ถูกหล่อเป็นรูปปั้น ในท่านั่งและยืนตระหง่านอยู่ตามสถานที่สำคัญของโลก

แม้เวลาจะผ่านไปนานแค่ไหน ดูเหมือนการแข่งขันในชีวิตของบุคคลเหล่านั้นได้ทิ้งไว้ มันยังคงเป็นการแข่งขันที่พวกเขายังสอนพวกเราอยู่เสมอ แม้กายของเขาได้จากไปแล้ว โดยที่ไม่ได้ทิ้งทรัพย์สินเอาไว้ให้พวกเรามากมายมหาศาล

แต่เรากลับเรียนรู้จากการแข่งขันในชีวิตของบุคคลในอดีตและตั้งใจสร้างขึ้นมาให้เป็นรูปที่มนุษย์ตั้งใจปั้นเพื่อรำลึกถึงบางสิ่งบางอย่างระหว่างที่บุคคลเหล่านั้นกำลังแข่งขันกับการสร้างชีวิตอยู่......

 

 

edit @ 18 Feb 2013 21:54:35 by OHM

edit @ 20 Feb 2013 10:28:34 by OHM

edit @ 20 Feb 2013 10:45:19 by OHM

Comment

Comment:

Tweet

ʤ⥢뵱߼Ȥ׹ͤΥӛdƤޤ餯ʥǥʩ`ۤȤ_߻ָե`ɥХåʹäƥ硢ѥȤ 1 ĤΣꓤʄӤ򤹤뤽ϤΤФ餷̨Α˵äΤ˿Ƥޤ
<a href="http://www.total-technologies.com/catalog/CHANEL-watch-c-11003.html" >ͥ rӋ</a>

#2 By http://www.total-technologies.com/catalog/CHANEL-watch-c-11003.html (192.151.152.211|192.151.152.211) on 2014-01-15 14:27

  แปะไว้ก่อน พรุ่งนี้มาอ่าน Hot! Hot! Hot! Hot! Hot!

#1 By comzine on 2013-02-19 00:06